Model Isinga dla szkieł spinowych to matematyczny model fizyki statystycznej, który opisuje układy magnetyczne z losowymi i nieuporządkowanymi oddziaływaniami między spinami. W przeciwieństwie do tradycyjnego modelu Isinga, cechuje się on obecnością tzw. frustracji, czyli niemożnością jednoczesnego zaspokojenia wszystkich oddziałań między cząstkami. Układy tego typu charakteryzują się niezwykle złożoną przestrzenią stanów energetycznych z wieloma lokalnymi minimami. Dzięki tym właściwościom model ten znajduje szerokie zastosowanie w optymalizacji kombinatorycznej oraz w analizie sieci neuronowych i złożonych systemów.
Ising Spin Glass Model (Ising model)
