Lokalne połączenia (local connectivity) to cecha architektoniczna sztucznych sieci neuronowych, w której każdy neuron jest połączony tylko z niewielkim, lokalnym obszarem danych wejściowych. Rozwiązanie to drastycznie ogranicza liczbę parametrów w porównaniu do warstw w pełni połączonych, co ułatwia i przyspiesza proces uczenia. Pozwala to sieci na efektywne wykrywanie lokalnych cech i wzorców, takich jak krawędzie czy narożniki w obrazach. Koncepcja ta nawiązuje do działania biologicznego układu wzrokowego, w którym neurony reagują jedynie na bodźce z ograniczonego pola recepcyjnego.




