Padding (wypełnienie przestrzenne) w konwolucyjnych sieciach neuronowych polega na dodawaniu dodatkowych pikseli lub wartości wokół krawędzi macierzy wejściowej. Głównym celem tego zabiegu jest kontrolowanie rozmiaru przestrzennego warstw wyjściowych oraz zapobieganie zbyt szybkiej redukcji wymiarów obrazu po operacji splotu. Dzięki zastosowaniu paddingu piksele znajdujące się na brzegach danych są uwzględniane w procesie filtrowania z taką samą wagą jak te ze środka. Najpopularniejszą techniką jest zero-padding, w którym krawędzie wypełnia się wartościami zerowymi.




